but just you and me

kill my dream babe

to make me free

پ.ن: بخوان به نام او که آفرید انسان را

        از هویج پخته

پ.ن:

       I scare you

       you scare me

       we scare us

       but I love you my broken mirror

       I love so many of ME

و بدتر از اون تازه بعد از یه سال و اندی میفهمه

که چه گلی به سر زندگیش زده

وسایل گرمایشی را منهدم می کنم

پنجره باز است

و لباس های تابستانی بر تن

کم کم رگه های سرما در تنم می پیچند

یک پتوی نازک دورم می گیرم

و یک لیوان نوشیدنی گرم در اغوش

...

یاد یک زمستان نه چندان دور

که بوی نسکافه ی داغ و شور میدهد

توی یک لیوان سبز گنده

(مامان بده یکی لیوان بنگولیمو بیاره بی زحمت)

و تصویر پر رنگ الصاق شده به آن

سه گوش بالای دیوار اتاق است

شوری زمستان را یادم نیست

که از حکایت آبان است

یا بهمن

شاید هم حکایت مداوم تابستان

مرداد داغ

...

هرچه هست

شیرین و دوست داشتنی ست!

پ.ن:

       در میانه ی معاشقه با سرما

       خاله وارد می شود!!!

       و برای حفظ خواهر زاده اش از سرما

       معشوقم را پشت پنجره می راند

یا حتی ملغی شدن اتفاقات و رویاهای خوب

باعث تخلیه ی شوق میشه

و فایده ای هم که داره اینه که

دیگه بی خود و بی جهت

از هر وعده یی سر شوق نمیام

و بی خود احساسات بروز نمیدم!!!

لباس های بافتنیم را

کلاه و دستکشم را

                          عاشقم

که همیشه بی دریغ تا عمق جانم را گرم می کنند

.

..

...

زمستان را عاشق ترم

که فرصت گرم شدن می دهد

تنها می دانم دیگر نه در آینه می یابمش

نه در پرسه های بیگاه شبانه

میان کوچه های خیال

پ.ن: شاید یکی از درد های بزرگ شدن همین گم کردن ها باشد!!!

پ.ن: یادم باشه همیشه شبای مهتابی سفر کنم

که آدما یه معصومیتی دارن

که ذره ذره

و گاهی ناگهان

از دسش می دن.

راس می گفت

خیلی راس می گفت

که گاهی فقط دهنتو میبندن و

لبخند تلخ زورکی به پهنای صورت میکشن رو لبات

و نگاهم روی دیوار خالی جا می ماند

دیوار فرو می ریزد

و نگاهم آواره ی آوار دیوار می شود

پ.ن: هی آدمیزاد!

هر جا هم که بری

شانست زودتر از خودت اونجاس!

پ.ن: شکرت خدا جون

یعنی خطر؟!

یعنی یه گوشه دارن یه خرابکاری می کنن که بعدا صداش در میاد

می ترسم صدای این بی خبری و سکوت منم بعدا در بیاد

من اما تمام نشدم

آغازی هم در میان نیست

تنها ادامه ی کوره راه های کویر است

که فریادت می زند.

پ.ن: اولین بار است شاید

        که کویر را پر جوانه میخواهم

        روز درختکاری امروز ست!!!

قضای حاجت بود

اینکه وقتی دلیلی برا موندن نداشته باشی

برا رفتنم دلیل پیدا نکنی

تنها از روزی به روز دیگر منتقل میشود

چرا الان نمیاد بگه برا صرفه جویی در مصرف برق کمتر لباس بپوشیم؟؟؟

برا من موسیقی متن بخش بزرگی از خاطره های کودکی

ممنون میشم نظرتون رو بگید. ولو در یک کلمه

میباس برم دنبالش و کلی تلاش کنم تا ثابت کنم که بیگناهم

ولی...

با خودم گفتم

ولش کن

حوصله ندارم

یه چی میشه بالاخره!!!

مسئله اينست!

اِ! من که دو تا دیگه از این تو خونه دارم!!!

حالا شده حکایت من!

یه تست واقعی

پ.ن: صندلیم کمی شکسته

پ.ن: شاید تاریخ ورق زدن گاهی چندان خوشایند نباشه

        ولی بعضی اتفاقا هستن که هیچ وقت غبار زمان نمیگیرن

        و باید یه روزی حل بشن

پ.ن (دو ساعت بعد): صندلیم کامل شکست

راس میگفت والا!!!

خدا دندون درد نصفه شب نیاره

جایی میرسه که آدما چیز جدیدی نداشته باشن برا هم؟

که رابطشون محصول جدید نداشته باشه؟

مگه نه اینکه هر آدمی یه پتانسیل بی نهایت داره؟

رابطه ی دو تا بی نهایت مگه میشه به آخر برسه؟

هرچند این پتانسیلا با هم همخونی نداشته باشن

همیشه میشه طعمای جدید رو تجربه کرد

میشه؟

اصن دوستی چیه؟

رابطه واسه چی شکل میگیره؟

هـــــــــــــــــــــــــــــــــــی!

یکی منو بیدار کنه خب! 

بهار شده؟

چرا هیشکی منو بیدار نکرد؟

من تو غارم خواب موندم!!!!