484
مرا میان خطوط هرز رفته بیاب
میان کاغذ سفیدهای ته دفتر های آخر سال که همیشه میماندند برای روز مبادا
مرا میان خمیازه ی کشدار روز مبادا بیاب
من از خودم کم شده ام
هیچم
هیچیم و ز هیچ چیزی کم
مرا دریاب قاصد سپید صبح
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آبان ۱۳۸۷ ساعت 22:29 توسط آدمیزاد
|
هر آدمی برای خودش دنیایی از عقاید، رفتار ها و احساساته. دنیایی که شاید برای دیگران بی معنی و گاهی خنده آور باشه، یه دنیای کوچیک دیوانگی...