با تو تا روز خفتنم هوس است
پ.ن: فکر بالای ۱۸ نکنید! ضمیر "تو" اشاره دارد به بالش صورتیمان!!!
پریشان نامه: راه فرار و آرامشم بود،
ندانسته بن بستش کردی
چنان چه قرار باشد درختی را در مدت 6 ساعت قطع کنم، 4 ساعت نخست آنرا صرف تیز کردن تبر خواهم کرد.
خب! من که 6 ساعت وقت ندارم!
اوه! من که تبر ندارم!!
هییییییی! من که اصلاً نمی خوام درخت قطع کنم!!!
ذره ذره شیره ی جانش را می مکد
و عاقبت...
فلج میکند
پ.ن: حس میکنم خنگ شدم کمی!!!
مبادا در کوی دوست سر به شیدایی بر آرند
گاه چه دشوار ست قضاوت نکردن
و با پیش داوری نگاه نکردن!
و ایضا خیالی... گاهی
آشفته ات میکند و پریشان
به در و دیوار ذهن و قلب میکوبد که مرا دریاب
که درمانم کن
که به دادم برس و به ثمرم نشان
فکر و خیال دیگری در ذهنت آرام نمیگیرد
خودت هم چون سپندی بر آتش، قرار نداری
یک کلام
پراکنده میشوی!
نه با یک فکر و نه با یک خیال
که سر را رویایی ست و دل را سودایی
...
پراکنده ام
به زلف پریشانت مجموعم کن
...
در دل هر دانه، سیب ها نا محدود
چیستانیست عجیب
دانه باشم یا سیب...
درخت باش
مادر میوه ها
و بلندای آرزوی دانه ها
خواستی که بی پرده بگویم
از شوق آمیخته به ترسی که هر لحظه وجودم را سست میکرد
و از سرگیجه ای که هر بار ترس را سرکوب میکرد
لب هایت که برو را هجی کرد گویی فرمانی انکار ناپذیر بود
بی هیچ شکی رفتم
ولی بی پرده بگویم
در آن تاریکی که نشستم حس بره ای را داشتم که خود به قربانگاه رفته
ولی تو هیچ شباهتی نداشتی به خدایی که قربانی بگیرد
یا جلادی که قربانی تقدیم کند
نه حتی کوچک ترین شباهتی به گرگ قصه ها
تو همان بودی که در روشنایی بودی
...
و بودنت آرامم کرد...
تپش های قلبم را نشنیدی شاید و برق چشمهایم را
که حال این چنین شرح بی پرده میخواهی
چشمهایم بر نگاهت هیچ گاه پرده نکشید
هرچه بود را میتوانستی به فریاد درونشان بخوانی
آنجا هم که نگاه گنگ بود، کلام گویا بود
گویا همچون فریاد های دیوانه ای مست
...
میخواستمت در آن لحظه
خواستن به معنای تمنای هر رگ!
پ.ن: بی پرده بگویم
حسرت سر بر شانه ات گذاشتن به دلم ماند!
برایم بخوان
بیا و برایم تا سپیده ی صبح فلسفه بباف
همان ها که ماه را نصف میکردند، قسم میخورم به هیچ کدامشان نخندم
خانم یا آقای (احیانا خانم) صدای آشنا!
عزیزم داری اشتباهی برا من کامنت میذاری!!!
برات آف هم گذاشتم، ولی ظاهرا چک نمیکنی!
اون بیچاره یی که منتظره ازت خبری بشنوه دق کرد!!!
مرد از نگرانی! دِ حواستو جمع کن!!!
تو که پاک خرابمان کردی!
گفتم بهار بخوان
نه هجر روی گل!
پ.ن: بلبل جان!
با این مستیت حالمان را ترکاندی!
پ.ن: شراب تلخ بیاورید که میخواهیم بلبلمان را سر حال آوریم!!!
هر آدمی برای خودش دنیایی از عقاید، رفتار ها و احساساته. دنیایی که شاید برای دیگران بی معنی و گاهی خنده آور باشه، یه دنیای کوچیک دیوانگی...